Zoeken
  • Nickie Maes

Ceci n'est pas une orange

Bijgewerkt op: 11 mei

Terwijl ik het zei, wist ik meteen dat ik fout zat, maar het leek alsof mijn brein het woord snel snel bijeen had geknutseld. Alsof mijn brein en mijn stembanden een stroomonderbreking hadden.


Het gebeurde tijdens een doodgewoon alledaags gesprek waarbij ik specifiek dacht aan een ananas, wilde praten over een ananas, de ananas visueel ook voor me zag met ruw jasje aan enal en als ik mijn best zou doen, zou ik me de smaak nog kunnen inbeelden ook. Geen idee meer in welke context of gespreksonderwerp die ananas eigenlijk pastte, maar ik wist helemaal exact wat ik wilde zeggen, maar toen er effectief klank uit mijn mond kwam, hoorde ik mezelf "sinaasappel " zeggen. Ik wist uiteraard meteen dat dit fout was. Mijn gesprekspartner had geen idee, al zei ik "banaan" of "walvis", waarschijnlijk had hij dan nog geen idee. Ik daarentegen was verbouwereerd. Dit was dan ook niet zomaar een verspreking. Ik zei een totaal ander woord.




Heel even ging er een paniekgevoel door mij. Heeft de beroerte mij achterlijk gemaakt? Heeft het mijn IQ ontzettend verlaagd?

Heb ik echt vijf jaar verder gestudeerd om sinaasappel te zeggen tegen een ananas?


Maar ik heb deze gedachten ook weer even snel opzij gezet. Aanvaarding voor het hele gebeuren is er dan misschien nog niet, maar begrip van mezelf voor mezelf gelukkig wel.


Dingen zeggen die je eigenlijk niet bedoelt of niet meer op je woorden kunnen komen, zijn dus "part of the game".

Afasie, heet dit verschijnsel.

Wikipedia insert voor de geïnteresseerden:


Afasie is een taalstoornis die zich uitstrekt over de gebieden spreken, taalbegrip, lezen en schrijven. Afasie is het meestal het gevolg van niet-aangeboren hersenletsel. Het uit zich bij iedereen anders. De soort en ernst van de afasie hangt af van de plaats en ernst van de hersenbeschadiging.



Ik heb er gelukkig niet zo vaak last van, het is niet één van mijn hoofdklachten. Nee, geen podiumplaats voor afasie.


Bij mij speelt het vooral op als ik extreem moe ben. En die vermoeidheid is genadeloos ookal hou ik er een spartaanse manier van leven op na vol strikte schema's en afgebakende dagindelingen..


Eens die vermoeidheid opspeelt, valt het hele leger dat je functioneren normaal coördineert gewoon neer...



78 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Kerstkoorts