Zoeken
  • Nickie Maes

De NAH-geboden: deel 3

#NAH-lifehack 7: Maak de cirkel rond.

Zit één of andere instelling jou op de hielen met allerlei vragen, attesten, formulieren, facturen, bewijzen van betaling, etc..? Instellingen zoals de mutualiteit, verzekering, etc. vragen vaak (zeer) gespecialiseerde informatie aan jou en enkel als jij die informatie aanlevert volgens hun normen en voorschriften kan jij verder geholpen worden. En zonder hun hulp of ondersteuning, geraak je dikwijls ook niet verder en blijf je zitten met je berg papieren. Vaak weet je niet hoe je het moet aanpakken en is het een administratief doolhof waar je serieus in kan verdwalen. Als er een masteropleiding “Administratieve Kluwenwetenschappen” zou bestaan, zou ik het in deze tijden nog geloven ook. Het is een vicieuze cirkel: je hebt hulp nodig, je krijgt enkel hulp als je de Mount Everest der medische administratie beklimt, dit lukt je gewoonweg niet en dus beland je terug bij: je hebt hulp nodig.


gif

Mijn NAH-lifehack? Keer het om, stap op hen af, confronteer hen met hun eigen vragen, zorg dat de vragen beantwoord kunnen worden zodat jouw dossier in orde geraakt en maak zo de cirkel rond. De medewerker van de bewuste instelling is vaak zeer goed op de hoogte van hun eigen administratieve workflow en regelgeving. Voor mij heeft het ook een tijdje geduurd om in te zien dat de mutualiteit bijvoorbeeld niet per se de rol van irritante boeman moet innemen, maar dat ze er vooral (kunnen) zijn om jou te helpen. Zij kunnen de wandelstok zijn tijdens jouw medisch administratieve beklimming, geen rugzak met stenen. Ze horen je te ondersteunen, te leiden en te begeleiden.

De eerste maanden hield ik zelf al mijn papierwerk zorgvuldig bij, probeerde ik alles zelf bol te werken, ook met hulp van mijn partner. Het leek soms of we een verlieslatend boekhoudkantoor in bijberoep hadden. Zo hingen we op sommige dagen gemiddeld een paar keer een halfuur per dag aan de lijn om telefonisch te weten te komen waarom een bepaald deel van een formulier moet ingevuld worden door de ene arts zodat het weer ondertekend kan worden door een andere arts. Een paar inzinkingen en uitbarstingen later, ben ik tot het besef gekomen dat dit niet zo langer kan. Niet voor mij, noch voor mijn partner. Wij zijn geen (medisch) administratieve specialisten.


gif

Voortaan plan ik een fysieke afspraak in met een medewerker van de mutualiteit, neem ik mijn hele papierberg mee en overlopen we zo samen zowat alles dat moet gebeuren. Vragen worden beantwoord, formulieren worden ingevuld en mogelijke misverstanden worden recht gezet. Ik geef toe dat ook deze aanpak zeer tijdsintensief is. Reken gemiddeld op anderhalf uur. Dus kies dit moment zorgvuldig uit in jouw ‘verkeerslichtagenda’ en vraag desnoods een al dan niet “Chinese” vrijwilliger mee om je te helpen. De (medische) instanties zijn er in de eerste plaats om jou te helpen. Het is volkomen normaal dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet. Geef dit dan ook aan en vraag naar een maatschappelijk en/of administratief medewerker in de ziekenhuizen, revalidatiecentra, bij de mutualiteit, verzekering, werkgelegenheidsinstanties, etc. Bovendien is het ook gewoon veel aangenamer communiceren met een persoon in ‘real life’, in plaats van (enkel) via briefwisseling, e-mail, online invulformulieren of een telefoonbandje.


#NAH-lifehack 8: Leer (beter) in te schatten om zo te voorspellen.

Ik heb het eerder al uitgebreid gehad over hoe je je tijd kan indelen en best je taken noteert en eventueel kleurcodes kan gebruiken om zo jouw taken in te delen in categorieën. Deze techniek kan gezien worden als de ‘verkeerslichtagenda’. Als je dit reeds toepast en het werkt goed voor jou, dan is dat al een mooie stap vooruit in jouw leven met NAH. Echter, je zal snel merken dat enkel kleuren toewijzen en taken verdelen, niet voldoende is. Een belangrijk onderdeel hiervan is namelijk tijdsinschatting. Waarom? Sowieso is het cruciaal dat je ongeveer een inschatting maakt van hoe lang een taak of afspraak juist zal duren, maar wat vaak over het hoofd wordt gezien is dat je door jouw NAH opnieuw moet zoeken en ondervinden hoe lang iets eigenlijk nu echt duurt voor jou. Ik geef het ook niet graag toe, maar toch: ik ben trager dan voor mijn NAH. Soms lijkt het alsof de klok op mysterieuze wijze vooruit wordt gedraaid terwijl ik in stilstand blijf. Ik lijk soms geen grip te hebben op tijd. Ik merkte steeds meer dat ik geen realistische tijdsinschattingen meer kon maken wat dan weer leidde tot gemiste afspraken, dubbele boekingen, mijn taken niet af krijgen, kortom: veel stress en gedoe.


gif

Mijn NAH-lifehack is dan ook: wees kritisch en eerlijk naar jezelf toe en zorg dat je realistische tijdsinschattingen kan maken. Als je geen idee hebt hoe lang nu eigenlijk iets duurt, maak dan de vergelijking. Noteer jouw taak en hoe lang dat jij denkt dat dit zal duren. Na het uitvoeren van de taak, noteer je hoe lang je effectief over een taak hebt gedaan en controleer je of dit overeenkomt met wat jij had ingeschat. Ik waarschuw je: het is best confronterend om op te merken dat je effectief 40 minuten langer nodig hebt om jouw kledij aan te doen en tanden te poetsen of om de was op te plooien. Maar meten = weten. Je moet jezelf goed leren kennen en jouw beperkingen kunnen inschatten. Je wordt eigenlijk specialist van je nieuwe zelf. Een mooie slogan om toe te voegen op jouw (levens – of werk)-curriculum vitae. ;-) De tijdsinschattingsoefening vraagt wel wat (je raadt het al) tijd. Maar eens je het onder de knie hebt, hoef je jezelf ook niet constant te gaan controleren met een chronometer. Na een paar trial en errors, kan je zelf een gemiddeld tijdsduur vinden voor jouw activiteiten. En eens je dat weet, heb je meer controle over jouw tijdsindelingen.


gif


125 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven