Zoeken
  • Nickie Maes

Out of the comfort into the zone

Bijgewerkt op: 11 mei

Meditatie? Telkens ik er nog maar over las of het hoorde vallen, ging mijn verbeelding in overdrive en dacht ik meteen aan mensen in een veel te losse, onflatterende broek omringd met wierook om na afloop van de meditatiesessie, samen in groep thee te drinken op basis van zelfgekweekte munt en een zelfgemaakt vegan pruimenkoekje erbij. You get it. I was judgemental...

En eerlijk? Ik had er wel vaker aan gedacht om zo eens even snel te mediteren om in slaap te kunnen vallen, bepaalde omgevingsfactoren of mensen (😉) te kunnen "uitsluiten". Maar het kwam er niet van en daar had ik zo mijn redenen voor...


Excuus 1: geen tijd

Met een fulltime job, semi interessant privéleven, na de werkuren sporten, een "huishouden" runnen, nog een hobby in stand proberen houden,... dacht ik dat ik er nooit tijd voor had, dat ik het mediteren ook nog eens moest inplannen. En dat alleen al gaf me een zenuwinzinking.


gif

En dan luidt een welbekend gezegde binnen de meditatiewereld die alle tijdsgebrek excuses met de grond gelijk maakt:

"Heb je geen tijd om te mediteren, mediteer dan twee keer zo lang." Nuff' said.


Excuus 2: niks voor mij

Ik dacht dat het gewoon niks voor mij was. Ik zag me niet op een matje liggen om overdreven in en uit te ademen terwijl je gedachten continu stiekem en ongewild heen en weer pingpong lijken te spelen. Want ja, je mag aan niks denken en dan denk je NET wel aan die onopgeruimde keuken, die papieren die je nog moet invullen, een flashback naar een citytrip van 4 jaar geleden, wat te kopen voor een aanstaande verjaardag van iemand, de kat die nog eten moet krijgen (of heeft ze al eten gehad want dat beest is een "overeater"), de handdoeken die nog uit de droogkast moeten, het mogelijke einde van die Netflix-serie die je aan het bingewatchen bent en ohja, dat je eigenlijk niet mag denken en moet mediteren..


gif

Ik weet niet meer exact wat me over de streep heeft getrokken, maar ik las er steeds meer over en eerlijk "wat had ik nog te verliezen?" In mijn situatie was ik bereid om zowat alles uit te proberen.


Dus ja, ik installeerde Headspace, een meditatie-app, de gratis versie uiteraard. Still living on a budget... 😉

En hoewel het even zoeken en wennen was, heb ik intussen ook mijn dagelijkse sessies met "den Andy". Ik hoor hem letterlijk meer dan mensen uit mijn eigen kring, dus ik mag hem al zo noemen denk ik dan... ;-)


Andy is een Britse ex-monnik, die intussen wel wat geld verdient met zijn Headspace app en die zelf heel wat meditatiesessies in de app heeft ingesproken. Er zijn nog wel wat andere stemmen die je kunnen begeleiden bij het doe-het-zelf-mediteren. Voor ieder wat wils. Maar ik heb altijd een zwak gehad voor kalme, Britse accenten. En nee, ik heb geen commissie op de app (was het maar zo, dan waren die geldzorgen toch alvast van de baan :)).


Ik heb er intussen al een paar sessies opzitten. Het lukt me zeker niet elke dag om er een succes van te maken en ik zie het nog niet als een noodzaak. Het helpt wel dat de app me soms eens een "friendly reminder" stuurt. Normaal heb ik een hekel aan zulke meldingen omdat ze vaak bedoeld zijn om dingen aan te kopen, zoals die jurk waar ik 1 keer al dan niet per ongeluk op had geklikt en die me nu blijft achtervolgen op iedere social media account.


gif

En dat mediteren, bewust bezig zijn met je ademhaling, stress relief, gedachten en emoties de vrije loop laten,... Ja, dat is volledig out of my comfortzone. En voorlopig lukt het me niet om in die "zen"-status te geraken door of tijdens menselijk contact. Voorlopig geraakt niemand "zo dicht bij mij". Dus als de digitale technologie me daar een handje bij moet helpen, so be it. Het is de 21ste eeuw. 🤷🏻‍♀️

69 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Kerstkoorts