Zoeken
  • Nickie Maes

Reizen met NAH

De laatste keer dat ik echt een uitgebreide bagagekoffer had klaar staan dateerde intussen van mijn ziekenhuisopname eind 2020.  En dat verblijf was zeker geen toppertje. Ik zou het op Tripadvisor geen geweldige score geven op vlak van eten en entertainment. Ik had dus wat dubbele gevoelens toen ik diezelfde koffer aan het inpakken was een maand geleden.  Voor ik mijn beroerte kreeg, was ik best wel een frequente reiziger. Ik heb mooie plaatsen mogen zien en verkennen, waarvoor ik nog altijd dankbaar ben en waar ik nog met plezier aan terug denk (met behulp van veel foto’s want mijn langetermijngeheugen laat soms te wensen over). Ik was ook een avontuurlijke reiziger: drie dagen hiken naar Machu Picchu? I’m in! Een paar dagen citytrippen in het drukke Bangkok? Doen! Twee weken rondtrekken met de tent in het ruwe landschap van IJsland? Gaan!   Nu is een treinrit naar de Belgische kust al spannend voor mij en vraagt zelfs dat al veel voorbereiding en planning. Reizen stond vanwege corona sowieso op een laag pitje en ook vanwege mijn intensieve revalidatie stond dit niet meteen op mijn to do-lijst de afgelopen twee jaar. Voor mij is de wereld sinds mijn NAH dan wel plots heel hard veranderd, ik wil hem wel nog steeds blijven ontdekken.  Midden maart was het dan uiteindelijk zover: met het vliegtuig naar het Spaanse Zaragoza! (ja, zoals het welbekende schlagerlied). Reizen met het vliegtuig is altijd al mijn minst favoriete stuk geweest tijdens een reis. De algemene drukte, de tijdsdruk, het bagagegedoe, de veiligheidscontrole waar je je op een paar seconden moet kunnen uit – en aankleden.


gif


Het komt allemaal zo hard op me af en ik kan het amper afblokken.  Maar nu voelde ik mij helemaal als een vis op het droge: spartelend en uit de comfortzone.  Deze reis zou dan ook helemaal anders moeten verlopen dan voor mijn NAH. Dat was een vaststaand feit. Maar hoe pak je dit aan? Wel, ik deel mijn eigen ervaringen van de afgelopen reis en hopelijk zitten er wat bruikbare tips of ‘ travel hacks’ tussen.    NAH-travel hack 1: Geef meer uit handen.  Mijn vriend heeft de afgelopen reis meer de leidersrol op zich moeten nemen en heeft zo meer beslissingen moeten nemen, initiatief tonen en gewoonweg zaken regelen. En dat is zeker niet simpel. Zowel niet voor hem, als voor mij. Het vraagt in ons geval zelfs om een hele wijziging in rollenpatroon binnen onze relatie. Maar daar ga ik nu niet verder op ingaan, dat verdient een blogpost op zich. 😉  Maar ook zonder partner, moet ik meer op zoek naar ‘anderen’ om de touwtjes uit mijn handen weg te nemen. Soms komt er nog wel eens getouwtrek aan te pas en dat is oké, maar het beste is dat je het touw toch wat los laat, als het kan.


gif

Ook tijdens een reis kan je dingen meer ‘uitbesteden’. Gebruik de lokale toeristische dienst om info te vragen of eventueel ook om de tickets te boeken voor een toeristische attractie. Laat dingen zoals de taxi naar de luchthaven regelen door de hotelmedewerkers. Vraag tips aan locals. Je zal dus wel meer moeten vragen en niet altijd zal er een positieve uitkomst zijn, maar een “nee” heb je en een “ja” kan je krijgen.  NAH-travel hack 2: Zoek een balans tussen planning en flexibiliteit.  Mijn ultieme tip om op reis of uitstap te gaan met NAH? Een “niks moet, alles kan”– mentaliteit aan nemen. Pre NAH was ik een enorme planner, denker en doener. Misschien soms ook wel een controlefreak al geef ik dat zelf niet graag toe 😉.  Ook op reisvlak stonden mijn dagen volgepland en zou ik de meeste tickets op voorhand gekocht hebben voor allerlei musea en out-of-the-box daguitstappen. Die welbepaalde streek of stad waar ik naar op reis ging, zou bijna geen geheimen meer voor me gehad hebben. En mits ik ook een ‘foodie’ (= ik eet gewoon graag) ben, zou ik zelfs restaurants en leuke cafeetjes opsporen en reserveren. Maar als ik alles op voorhand vastleg, dan hang ik daar dus ook aan vast. En daar knelt dan nu het schoentje.   


gif

Nu mét mijn NAH weet ik gewoonweg niet wat de dag voor me gaat brengen. Er zijn nu andere factoren waar ik rekening mee moet houden dan enkel ‘het weer’ of het ‘beschikbare budget’. Gaat mijn lichaam en/of hoofd wel willen meewerken die dag? Zal ik goed geslapen hebben?  Zal ik overprikkeld zijn? Dat weet ik nog niet. Dus nu was enkel de vlucht en het hotel zowat het enige dat we op voorhand hadden vastgelegd. De dagactiviteiten, restaurants, etc. hebben we ter plaatse bekeken en geregeld. Volledig onvoorbereid kan je natuurlijk ook niet vertrekken. Een zekere houvast en planning zal altijd ergens nodig zijn, maar jouw gezondheidstoestand vraagt wel om flexibiliteit. Probeer hier een balans in te vinden.  NAH-travel hack 3: Pas het ritme aan.  Op reis gaan is altijd wel spannend. Het is uiteraard de bedoeling om op reis te kunnen ontspannen, maar zeker citytrips zijn eigenlijk enorm energievretend. Gelukkig zaten we in het land van de siësta’s. In zuiderse landen zoals Spanje, wordt het sociale leven (musea, winkels, horeca, etc.) grotendeels plat gelegd tussen 14u00-17u00. Zonder morren, zonder pardon. Gewoon: “We stoppen even, kom later maar eens terug”. Daar kon ik met mijn NAH dan ook gretig op inspelen. Dus ook al had ik zelf nog moeite met mijn ritme aan te passen en het rustiger aan te doen, mijn reisbestemming heeft hier zeker een serieus handje in geholpen. Ook op andere (reis)bestemmingen en in mijn dagelijkse leven, wil ik het siësta-principe meer inbouwen. Die Spanjaarden hebben dat goed bekeken. 😉 

gif

Wat ik wel nodig had om goed gebruik te kunnen maken van de siësta’s, was een uitvalsbasis. En dat was dan onze hotelkamer in het centrum. Zeker tijdens een citytrip besteedde ik voorheen een absoluut minimum aan tijd in de hotelkamer want “hé, ik zit in de stad”! Maar nu, zelfs in de boeiende, leuke stad, werd de hotelkamer onze uitvalsbasis. Even bekomen van een wandeltocht? De middagsluiting van het museum overbruggen? Een bad nemen of even opfrissen om op restaurant te gaan? De hotelkamer was the place to be en was de houvast tijdens een drukke week. De prijzen voor een hotelkamer zijn dan wel ‘per nacht’, maar ook overdag heb je uiteraard de kamer ter beschikking. Gebruik hem dan ook. 😊  Conclusie? De eerste vliegvakantie sinds mijn NAH, vroeg wel om bepaalde aanpassingen, maar het voelde toch als een overwinning, weer een stapje dichter bij het “gewoon verder gaan met mijn NAH”.   Heb ik heimwee naar mijn ‘reizende zelf’ van vroeger? Zeker. Maar zoals veel dingen sinds mijn NAH, moet ik daar toch afscheid van nemen. De avontuurlijke rugzak wordt vervangen door een valies op wieltjes. De bergschoenen zijn vervangen door comfortabele sneakers. De tent is vervangen door een hotel. Het lokale transport is vervangen door een taxi. Ook bij reizen gaat het om dankbaar zijn voor wat er nog kan. De bergen die ik ooit beklom zijn nu door mijn NAH misschien minder steil en spectaculair, maar het uitzicht is nog steeds fantastisch.  

100 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven