Zoeken
  • Nickie Maes

Van patiënt naar persoon.

Bijgewerkt op: 29 jun. 2021

Het is zover. Ik ben terug thuis. Na 7 weken ziekenhuiskost, slechte matrassen, ontelbare bloeddrukmetingen, ongevraagd verplegend bezoek,… is dit wel een nieuwe mijlpaal voor mij. Ben ik dan terug volledig hersteld? Neen. Helaas niet. Maar mits ik zelf al goed mijn plan kon trekken en geen assistentie meer toeliet bij het wassen en plassen, stond ik erop om over te schakelen naar dagrevalidatie. Dwz: thuis slapen en eten, mijn weekends en avonden VRIJ spenderen en 4 namiddagen therapie per week volgen.


Deze omschakeling lijkt onbenullig, maar voor mij maakt dit wel veel uit. Naast de “luxe” issues zoals terug eten wat je wil én vooral wanneer je wil, eigen koffie, eigen matras, geen toestemming moeten vragen om afhaal pizza te bestellen….. is dit toch ook terug een stap richting het nieuwe oude leven en laat ik al een patiëntendeeltje vallen.


Dit is hoe ik het nu bekijk:

Als ik naar het revalidatiecentrum ga, ben ik een NAH patiënt en doe ik mijn therapie. Daarna ga ik naar huis waar ik terug mijn eigen plek heb en min of meer mijn eigen keuzes kan maken. Ik kan mijn patiëntengedeelte nu gescheiden houden en dat geeft me rust en meer hoop.

Ik heb terug een connectie met het dagelijkse leven waar ruimtes absoluut niet veilig afgesteld zijn op rolstoelen, waar voetpaden zo scheef liggen dat je je voeten kan breken, waar niet constant zal gevraagd worden hoe het met je gaat. Maar dat is ook OK.


En hoewel ik ongelofelijk blij ben met deze nieuwe stap, ben ik ook wel bang. Bang voor mezelf.. Niet om terug een beroerte te krijgen of te stikken in mijn soep. Bang voor mijn frustraties die er ongetwijfeld gaan zijn. Ik ben namelijk graag bezig met eender wat. Wassen, schrijven, opruimen, sporten, kerstverlichting regelen,… Nja, not gonna happen. Na dag 1 terug thuis moest ik al mijn geplande wilde dagactiviteiten al cancellen en genoegen nemen met ontbijten, douchen en handdoeken opvouwen… Mijn herstel begint nu “voor echt” en ik zal niet te streng mogen zijn voor mezelf. Ik krijg tijd en zal die ook steeds meer moeten nemen. Mogelijks voor de rest van mijn leven.

22 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven